ΕΛΑΙΟΓΡΑΦΙΑ ΣΕ ΚΑΜΒΑ

ΔΙΑΣΤΑΣΗ 65Χ95
Η ΑΤΡΑΠΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΜΥΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ-ΒΙΩΜΑΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ.

-Όσοι επικαλούνται προσευχόμενοι τις Ολύμπιες οντότητες και έχουν την κατάλληλη προετοιμασία, ο στρόβιλος της ψυχής τους αρχίζει να πάλλεται σε υψηλές συχνότητες και δημιουργεί κραδασμούς.

-Όταν οι κραδασμοί του ανθρώπου συντονιστούν με τους κραδασμούς της οντότητας την οποία
επικαλείται, ο ανθρώπινος οργανισμός που μοιάζει με σκοτεινή σκιά από τις αρνητικές πράξεις του ή από επηρεασμούς αποστατών, αρχίζει να απορρίπτει την αρνητική δύσμορφη ενέργεια που έχει συλλέξει και σταδιακά μεταμορφώνεται σε φωτεινή οντότητα.
-Η αρνητική ενέργεια που αποβάλλει ο άνθρωπος εκτο­ξεύεται προς κάθε κατεύθυνση.

-Ανεβαίνοντας προς τα πάνω συναντά το κέλυφος του εξαγνιστικού πυρός που έχουμε δημιουργήσει, εξαγνίζεται, μετατρέπεται σε θετική ενέργεια, ενισχύεται και αποστέλλεται πίσω στον προσευ­χόμενο, ο οποίος σταδιακά μεταβάλλεται από σκοτεινή σε φωτεινή οντότητα.

-Αντίθετα όταν το άτομο κατέχεται από αρνητικές σκέψεις ή είναι άρρωστο, ο ψυχικός στρόβιλος ατονεί και παραμένει σκοτεινός.»

ΕΛΑΙΟΓΡΑΦΙΑ ΣΕ ΚΑΜΒΑ

32Χ25 cm

O KΑΡΠΟΣ ΤΗΣ ΑΜΠΕΛΟΥ... ΑΚΡΑΤΟΣ ΜΕΘΥΣΤΙΚΟΣ...!!!
ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΠΡΟΣΕΞΕΙ ΣΤΟ ΑΝΘΟΣ ΤΟΥ ...
ΕΧΕΙ ΣΧΗΜΑ ΠΕΝΤΑΚΤΙΝΟΥ ΑΣΤΕΡΑ... ΟΠΩΣ ΟΝΟΜΑΖΑΝ ΤΟΝ ΦΕΡΟΜΕΝΟ ΙΗΣΟΥ ΟΙ 12 ΜΥΗΜΕΝΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΕΝ ΖΩΗ...''ΑΣΤΕΡΑΣ'' ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΤΡΥΓΟΥ ΓΙΟΡΤΑΖΕΤΑΙ Ο ΣΩΤΗΡΑΣ...

Ὡς προς την δημιουργίαν του σύμπαντος ο Πυθαγώρας εδίδαξε οτι τουτο προήλθεν εκ της συνενώσεως πέντε, εν συνόλω στοιχείων των: αιθήρ,αήρ,γαία,πυρ,ύδωρ.

Κατα τον Πυθαγώρα ο Θεός εχρησιμοποίησεν την Θείαν αρμονίαν διά την κατασκευην του σύμπαντος και επί τη βάσει αυτής της αρχής διεπιστώθη η ύπαρξις κενού εις το ηλιακόν μας σύστημα.

ΕΛΑΙΟΓΡΑΦΙΑ ΣΕ ΚΑΜΒΑ

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ 33Χ44

Ο Δίας ή Ζεύς σύμφωνα με την αρχαία ελληνική θεογονία είναι ο «Πατέρας των θεών και των ανθρώπων», που κυβερνά τους Θεούς του Ολύμπου. Αυτός είναι ο θεός του ουρανού και του κεραυνού στην ελληνική μυθολογία. Είναι το νεότερο παιδί του Κρόνου και της Ρέας. Στις περισσότερες παραδόσεις είναι παντρεμένος με την Ήρα, αν και στο μαντείο της Δωδώνης, σύζυγος του αναφέρεται η Διώνη.

Ζεῦ πολυτίμητε, Ζεῦ ἄφθιτε, τήνδε τοι ἡμεῖς μαρτυρίαν τιθέμεσθα λυτήριον ἠδὲ πρόσευξιν. ὦ βασιλεῦ, διὰ σὴν κεφαλὴν ἐφάνη τάδε θεῖα, γαῖα θεὰ μήτηρ ὀρέων θ᾽ ὑψηχέες ὄχθοι καὶ πόντος καὶ πάνθ᾽, ὁπόσ᾽ οὐρανὸς ἐντὸς ἔταξε· Ζεῦ Κρόνιε, σκηπτοῦχε, καταιβάτα, ὀμβριμόθυμε, παντογένεθλ᾽, ἀρχὴ πάντων πάντων τε τελευτή, σεισίχθων, αὐξητά, καθάρσιε, παντοτινάκτα, ἀστραπαῖε, βρονταῖε, κεραύνιε, φυτάλιε Ζεῦ· κλῦθί μου, αἰολόμορφε, δίδου δ᾽ ὑγίειαν ἀμεμφῆ εἰρήνην τε θεὰν καὶ πλούτου δόξαν ἄμεμπτον.

ΑΚΡΥΛΙΚΟ ΣΕ ΚΑΜΒΑ

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ 33Χ44

Ορφικός ύμνος Εκάτης:

Την οδοσύχναστη εξυμνώ Eκάτη, την τρίστρατη, την ερασμία,
την ουρανία, τη γήινη και τη θαλασσινή, κροκόπεπλη,
την επιτάφια, που με τις ψυχές νεκρών οργιοβακχεύει,
την Πέρσεια, την μοναχική, που με τα ελάφια αγάλλεται,
νυχτερινή, σκυλοσυνόδευτη, αήττητη βασίλισσα,
ουρλιαχτική, ξαρμάτωτη, αυτή που ακαταμάχητη έχει όψη,
την ταυροπόλο, την κλειδούχο όλου του κόσμου άνασσα,
ηγεμονίδα, νύμφη, παιδοτρόφο, ορεισύχναστη,
την κόρη αυτή θερμοπαρακαλώντας να βρεθεί στις όσιες τελετές
ευμενική προς τον ποιμένα πάντοτε με χαρούμενη διάθεση.

ΑΚΡΥΛΙΚΑ ΣΕ ΚΑΜΒΑ

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ 33Χ44

ΘΕΑ ΕΚΑΤΗ... Η ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΤΩΝ ΘΑΛΑΣΣΩΝ ...ΣΥΝΟΔΕΥΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΡΥΠΝΟ ΒΛΕΜΜΑ ΙΠΠΩΝ ΠΟΥ ΟΡΜΟΥΝ ΑΚΑΘΕΚΤΟΙ, Η ΘΕΑ ΗΓΕΙΤΑΙ ΑΣΤΕΡΟΕΣΣΑ, ΞΕΣΗΚΩΝΕΙ ΤΑ ΟΥΡΑΝΙΑ ΣΕ ΧΟΡΟ ΤΗΣ ΝΕΜΕΣΕΩΣ !

Σεληνιακή Θεά της εσωτερικής γνώσης και των μεταβάσεων και των αλλαγών, με εξουσία στον ουρανό, την γη, την θάλασσα, αλλά και το επέκεινα, χορηγός πλούτου, τιμών, νίκης και εύπλοιας, προστάτης των νεογέννητων, καθοδηγήτρια των ανθρώπων ως κυρία των οδών, των δίστρατων, των τρίστρατων και των εισόδων (που και τα τέσσερα συμβολίζουν τις πορεύσεις και επιλογές του ανθρωπίνου βίου), βοηθός κάθε θεσμοθετήσεως και προϊσταμένη κάθε εξαγνιστικής τελετής.

ΑΚΡΥΛΙΚΑ ΣΕ ΚΑΜΒΑ
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ 33Χ44

''ΕΚΑΤΗ'' ...Η ΔΑΔΟΥΧΑ... Η ΘΕΑ ΤΩΝ ΠΥΡΣΩΝ
Σύμφωνα με τον Ομηρικό ύμνο όταν ο Πλούτωνας απήγαγε την Περσεφόνη Η Εκάτη από την σπηλιά της, ήταν η μόνη που άκουσε της κραυγές και έγινε μάρτυρας του γεγονότος, όπως ακριβώς ο Ήλιος από τον ουρανό ήταν ο μόνος που είδε την αρπαγή. Αυτή βρήκε την Δήμητρα να περιπλανάται και την ενημέρωσε για το γεγονός : Άγγελος , αυτή παρέστη στον διακανονισμό που επέβαλε ο Δίας, αυτή συντροφεύει την Περσεφόνη από τον κάτω κόσμο με τις δύο δάδες της πίσω στην μητέρα της (όπως ο Ερμής την συντροφεύει στην επιστροφή πίσω) και αυτή έκτοτε αποτελεί πιστή σύντροφο της τους μήνες που η Κόρη βρίσκεται στον ''πάνω κόσμο''.

Ενδυμίων
Στο βουνό του Λάτμου, σ’ ένα μυστικό σπήλαιο, κοιμάται ακόμα, από τα πανάρχαια χρόνια, ο ξανθός Ενδυμίων έναν ύπνο αξύπνητο.
Απόβραδο, γύριζε από τα χλοερά βοσκοτόπια με το κοπάδι του. Διαβαίνοντας τη βουνοπλαγιά, έγειρε στο έμπα της σπηλιάς να ξεκουραστεί.
Τότε, πρόβαλε ανάμεσα από μια σκοτεινή φυλλωσιά η θεά Σελήνη. Χαμογέλασε όταν τον είδε και θέλησε να παίξει μαζί του. Τον πλησίασε κι έριξε με δύναμη στα μάτια του μικρού βοσκού το χρυσό φως της.
Ο Ενδυμίων ένιωσε μια ζάλη από τη μαγική εκείνη λάμψη. Αποκοιμήθηκε ακούγοντας, σαν σε όνειρο, τα κουδούνια των αρνιών του, που ξεμάκραιναν ακολουθώντας το γνώριμο δρόμο. Αυτή ήταν η αρχή ενός ύπνου που δεν είχε τέλος.
Η Σελήνη κάθισε πλάι στον ωραίο βοσκό και τον κοίταξε με αγάπη. Ακούμπησε τα ασημένια της δάχτυλα στα κλειστά του βλέφαρα. Τίναξε στα μαλλιά του, από τα μαλλιά της, ένα κύμα δροσιάς.
― Δε θα ξυπνήσεις, ψιθύρισε.
Ήρθε πάλι την άλλη νύχτα η Σελήνη, τον ξανακοίταξε χαμογελώντας.
― Ωραία κοιμάσαι, είπε. Φυλάω για σένα μια θαυμαστή μοίρα. Αθάνατος θα υπάρχεις, σ’ ένα αιώνιο, ατελείωτο όνειρο. Είναι και τ’ όνειρο μια αλλιώτικη ζωή. Δε θα πεθάνεις ποτέ και ποτέ δε θα ξυπνήσεις.
Έφυγε αλαφροπατώντας η θεά.
Όθε διαβεί, μαγεύει τα πάντα με το χρυσό φέγγος: τους κάμπους, τις ακροθαλασσιές, τις στέγες των σπιτιών που προστατεύουν τον ειρηνικό ύπνο των ανθρώπων. Μα όταν αποτραβιέται, για ν’ ανέβει στον ουρανό η αδερφή της η Αυγή, λύνονται τα μάγια. Η πλάση ξυπνά ξαναπαίρνοντας, στο φως της μέρας, την αληθινή της μορφή.
Μονάχα ο Ενδυμίων δε θα ξυπνήσει ποτέ απ’ το μαγικό ύπνο. Κυλάει πάντα το αίμα στις φλέβες του, μα απομένει ασάλευτος, σαν να ’χει φύγει απ’ τον κόσμο. Ένα χαμόγελο αχνό έχει ζωγραφιστεί στα μισάνοιχτα χείλη του. Ίσως ονειρεύεται μια αθώα χαρά: ένα κοπάδι ασπρόμαλλα πρόβατα.

ΕΛΑΙΟΓΡΑΦΙΑ ΣΕ ΚΑΜΒΑ

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ 60Χ80

ΚΟΛΥΜΠΟΥΣΑΝ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ...

Ποιος ήταν ο συμβολισμός του δελφινιού στην αρχαία Ελλάδα; Τα δελφίνια θεωρήθηκαν από τον άνθρωπο για χιλιετίες πως ήταν κάτι το μαγικό. Είναι ένα από τα λίγα ζώα που φαίνεται να παίζουν, πηδώντας έξω από το νερό. Ο πρώτος πολιτισμός που φαίνεται να έχει μυθολογία που σχετίζεται με το δελφίνι ήταν ο Μινωικός. Στις όμορφες τοιχογραφίες των ανακτόρων δείχνουν τη σημασία των δελφινιών στη μυθολογία τους.
Επειδή συνδέθηκαν στενά με τον Ποσειδώνα μετέπειτα και από τους υπόλοιπους Έλληνες, αυτό εξηγεί πιθανώς γιατί ο θεός της θάλασσας περιβάλλεται συχνά από τα δελφίνια.

ΕΛΑΙΟΓΡΑΦΙΑ ΣΕ ΚΑΜΒΑ

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ 65Χ95

ΕΝΟΡΑΣΗ...!!! ΟΤΑΝ ΤΟ ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΟ ΣΕ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ, ΤΟΤΕ ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΜΦΑΝΗ...

Οι ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ δεν έχουν συμβατικά όπλα, είναι μη συμβατοί με την κοινή και μαζική σκέψη του MATRIX. Ο εγκέφαλός τους παρέμεινε ανέγγιχτος και πεντακάθαρος, λες από άλλη ΕΠΟΧΗ, από άλλο Πλανήτη. Δεν πιστεύουν σε διαδηλώσεις, σε συρράξεις, σε πραξικοπήματα, σε επαναστάσεις με σπαθιά και κουμπούρια. Αυτές οι πραχτικές είναι παλαιάς τεχνολογίας. Ένα απλό "παράδειμα": Το χταπόδι δεν έχει ΑΙΜΑ. Δεν το πυροβολείς. Το καμακώνεις με το "Καμάκι του ΉΛΙΟΥ". Μετά το χτυπάς κάτω 40 φορές και το εξαγνίζεις, πριν το παραδώσεις στη ΓΑΙΑ και τα πλάσματά της ως τροφή. Προϋπόθεση είναι να έχει την ικανότητα ο ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ, να δει κάτω από τις αρπακτικές βεντούζες απομύζησης του ανθρώπινου χυμού, το πρασινωπό οξύ που κυλά στα πλοκάμια τους, πριν το χέρι του υψωθεί και το διαπεράσει ακαριαία. Πριν το φωτισμένο του ξίφος αφαιρέσει την απόκοσμη κιτρινωπή λάμψη στα ερπετοειδή τους σχιστά και παγωμένα μάτια.Αυτό τους περιμένει και το γνωρίζουν πολύ καλά.

ΕΛΑΙΟΓΡΑΦΙΑ ΣΕ ΚΑΜΒΑ

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ 65Χ95

ΕΠΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΠΟΥ ΞΕΚΛΕΙΔΩΝΕΙ Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΠΑΡΙΣ ΚΑΡΒΟΥΝΗ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΜΕ ΤΙΤΛΟ... ''ΕΠΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΗΡΑΣ'' ΤΟ ΕΡΓΟ ΚΟΣΜΕΙ ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ.

Κόρη του Κρόνου και της Ρέας. Σύζυγος του Δία. Η Ήρα ήταν η μεγάλη θηλυκή θεότητα του ουρανού. Ο Δίας την ανακήρυξε βασίλισσα των θεών. Ήταν η ευγενέστερη και η πιο αξιοσέβαστη από όλες τις θεές του Ολύμπου και καθόταν σε χρυσό θρόνο δίπλα στο Δία.

Ως σύζυγος του υπέρτατου των θεών, η Ήρα υπήρξε για τους Έλληνες το ιερό πρότυπο της γυναίκας και συζύγου. Θεά του γάμου και προστάτιδα των γυναικών. Σεβάστηκε το θεσμό του γάμου και μπόρεσε να υποφέρει τις συζυγικές απιστίες του άντρα της. Ήταν η εικόνα της αγνής γυναίκας, πιστής και ζηλιάρας.

Παιδιά της με τον Δία ήταν η Ήβη, ο Άρης και η Ειλειθύια. Θέλοντας όμως να εκδικηθεί το Δία για τα πολλά νόθα παιδιά του, έφερε στον κόσμο και τα δικά της. Ο Ήφαιστος ήταν ένα από αυτά.